17-06-2012 (11.00) niedziela

K.S. Delta Warszawa - Partyzant Leszno 2:1 (0:1)

20-06-2012 (17.00) środa

Partyzant Leszno - K.S. Delta Warszawa 0:2 (0:1)

awans naszego zespołu do Warszawskiej Ligi Młodzików

Corocznie wraz z zakończeniem rozgrywek przyszedł czas na podsumowanie tego co przeżyliśmy w minionym sezonie. Rozpocznę od analizy wszystkich grup. W grupie pierwszej bezapelacyjnie wygrała drużyna Legionovia Legionowo dystansując aż o osiem punktów drugi na mecie zespół Drukarza Warszawa. W grupie drugiej zwyciężył zespół Świtu Nowy Dwór Mazowiecki, który o sześć oczek okazał się lepszy od Agape Białołęka. Były to jedyne dwie drużyny walczące o miejsca jeden dwa. Na uwagę zasługuję dopiero piąte miejsce zespołu Białe Orły, który jeszcze w poprzednim sezonie walczył o najwyższe cele. Grupa trzecia były teatrem jednego aktora. Z kompletem punktów zwyciężyła drużyna KOSA Konstancin. Jest to z pewnością nie lada wyczyn, który rzadko ma miejsce w rozgrywkach ligowych. Bój o drugą lokatę wygrał zespół Wilga Garwolin, który do końca walczył o nią z Mazowsze Miętne. W grupie numer cztery zwycięzcą okazała się drużyna Polonii Warszawa a zdystansowała rozgrywkach zespół ZWAR’u Międzylesie oraz walczącą do końca Agrykolę Warszawa. Na uwagę In minus można uznać dopiero piątą lokatę zespołu Unii Warszawa. Grupę piątą „w cuglach” wygrała Legia Warszawa, która podobnie jak KOSA Konstancin zwyciężyła we wszystkich spotkaniach ligowych. Drugie miejsce zajął zespół SEMP Ursynów, zaś za niespodziankę należy uznać dopiero szóstą lokatę drużyny UKS 141 Warszawa. W grupie siódmej mieliśmy niecodzienną sytuację. Okazało się że dwa zespoły zgromadziły taką samą ilość punktów. Jak by tego było mało również w rywalizacji pomiędzy nimi padły dwa remisy. Ostatecznie dzięki większej ilość bramek zdobytych na boisku rywala pierwsze miejsce przypadło drużynie Naprzodu Brwinów, który wyprzedził KS Piaseczno. Grupę ósmą z kompletem punktów wygrał zespół Żyrardowianki Żyrardów. Wydaje się że duża w tym zasługa rywali, którzy nie prezentowali zbyt wysokiego poziomu. Drugie miejsce przypadło drużynie Partyzanta Leszno, która to o jeden punkt zdystansowała Znicz Pruszków. Na zakończenie przypominając wyniki grupy szóstej zwyciężyła drużyna SF Wilanów, wyprzedzając o jeden punkt zespół KOSA Konstancin. Trzecie miejsce dające wyjątkowo prawo gry w barażach zapewniła sobie nasza drużyna KS Delta Warszawa, która o trzy oczka wyprzedziła zespół FT Warszawa.

Po zakończeniu sezonu zasadniczego nadszedł czas na decydujące spotkania w walce o Mistrzostwo Warszawy kategorii U-12 jak i spotkań barażowych dających prawo gry w przyszłorocznej Warszawskiej Lidze Młodzików. Mistrzostwo Warszawy w sezonie 2011/2012 przypadło drużynie Legia Warszawa. Pokonała ona w meczu finałowym zespół KOSA Konstancin trzy do jednego. Trzecie miejsce przypadło ex aequo ekipom Polonii Warszawa i Naprzód Brwinów. W spotkaniach barażowych Wilga Garwolin okazała się lepsza od Drukarza Warszawa, ZWAR Międzylesie od Agape Białołęka, zaś KS Piaseczno niespodziewanie ograło SEMP Ursynów.

Kończąc chciałbym pokrótce przeprowadzić analizę wyników naszej drużyny. Rozgrywki rozpoczęliśmy bardzo mizernie. Na rozpoczęcie zmagań wyjechaliśmy na potyczkę ze zdecydowanymi faworytami naszej grupy, zespołem SF Wilanów. Mimo dzielnej postawy nie zdołaliśmy ani razu pokonać bramkarza gospodarzy, zaś sami trzy razy wyciągaliśmy piłkę z naszej siatki. Drugim rywalem był zespół KOSA Konstancin. Rywale wzmocnieni kilkoma zawodnikami z pierwszej drużyny byli spokojnie w naszym zasięgu, lecz w naszych poczynaniach było za dużo nerwów w kluczowych momentach, co rywale skwapliwie to wykorzystali. Po dwóch porażkach w kolejnych spotkaniach było już troszkę „z górki”. Najpierw pewnie pokonaliśmy rywali z KS Ursynów, by później różnicą pięciu bramek odprawić rywali z KS Raszyn. Po dwóch pewnych wygranych na następny mecz jechaliśmy podtrzymać dobra passę. Okazało się jednak że po karygodnych błędach w pierwszej połowie w drugiej musieliśmy gonić rezultat. Ostatecznie udało nam się wywieść jak się później okazało cenny remis. Na zakończenie rundy jesiennej zmierzyliśmy się z drużyną Juniora Ursynów. Był to mecz do jednej bramki, a rezultat mówi wszystko o poziomie gry rywali. Patrząc na tabelę po pierwszej rundzie spotkań mogliśmy czuć spory niedosyt, gdyż zajmowaliśmy dopiero czwarte miejsce, mimo że w każdym ze spotkań byliśmy w stanie podejmować rywalizację. Niestety błędy i brak koncentracji był dla nas zabójcze. Solidnie przepracowując okres zimowej przerwy z zmaganiach ligowych przystępując do rundy rewanżowej chcieliśmy poprawić naszą grę i wyniki. Rozpoczęliśmy na własnym obiekcie podejmując rywali z Konstancina. Niestety kolejny raz schodziliśmy z boiska pokonani i niestety znów była to w dużej mierze nasza zasługa. Rozgoryczeni porażką przystępując do kolejnych gier nie zamierzaliśmy więcej przegrywać na własne życzenie. Pokonując najpierw KS Ursynów i chwilę później KS Raszyn w kolejnym spotkania czekało na nas nie lada wyzwanie. Mianowicie przyszło nam się zmierzyć z SF Wilanów. Jak już pisałem w opisie spotkania okazało się ze po pierwsze „nie taki diabeł straszny jak go malują” i po drugie nasi chłopcy pokazali że troszkę „dorośli” od poprzedniej konfrontacji. Bezbramkowy remis był jak najbardziej sprawiedliwy. Na zakończenie rozgrywek podejmowaliśmy rówieśników z FT Warszawa i był to decydujący mecz o trzecim miejscu w ligowej tabeli. Rywale chcąc nas wyprzedzić musieli co najmniej zremisować trzy do trzech, zaś my nie zamierzaliśmy kalkulować. Dzięki takiej postawie nasze zwycięstwo ani przez chwile nie było zagrożone i dzięki temu przypieczętowaliśmy zdobycie trzeciego miejsce i tym samym zapewnienie sobie prawa gry w meczach barażowych o awans do Warszawskiej Ligii Młodzików. W decydującej konfrontacji z Partyzantem Leszno nie pozostawiliśmy złudzeń kto z dwójki drużyn zasługuje na grę w wyższej klasie rozgrywkowej. Odnosząc dwa zwycięstwa i prezentując ładny dla oka futbol potwierdziliśmy że nasze szkolenie idzie w dobrą stronę. AW

Przystępując do spotkania rewanżowego wszyscy byliśmy świadomi celu, jaki przed sobą stawiamy. Nie jechaliśmy do Leszna bronić jednobramkowej zaliczki z pierwszego meczu. Chcieliśmy odnieść kolejne zwycięstwo, pieczętując ostatecznie nasz tryumf. Od pierwszego gwizdka sędziego zagraliśmy bardzo podobnie jak w poprzednim spotkaniu. Spokojnie rozgrywając piłkę, grając podaniami, zdominowaliśmy środek boiska. Graliśmy zarówno ładnie dla oka, jak i skuteczne. Z dużą łatwością zdobywaliśmy kolejne metry boiska zbliżając się do bramki rywali. Niestety kolejny raz mimo olbrzymiej przewagi w grze nie potrafiliśmy umieścić piłki w siatce. Impas trwał do dwudziestej czwartej minuty, wtedy to Michał ładnym strzałem zza pola karnego pokonał bramkarza gospodarzy. Zdobyta bramka dodała nam jeszcze więcej pewności siebie. Do końca pierwszej połowy jak i przez cała drugą obraz gry już się nie zmienił. To my graliśmy w piłkę, zaś rywal tylko biegał. Kontrolując grę nie pozwalaliśmy przeciwnikowi na zbyt wiele, jedynie od czasu do czasu grając ambitnie dochodzili z piłkę pod nasze pole karne, jednak bez większego zagrożenia naszej bramki. My natomiast stworzyliśmy wiele dobrych sytuacji do zdobycia kolejnych goli, zaś kropkę nad” i” postawiliśmy w ostatnich minutach gry, kiedy to bramkę zdobył Maciek. Po zakończeniu spotkania wszyscy mogliśmy być dumni z postawy chłopaków. Zagraliśmy bardzo dobre zawody, udowadniając że awans bo strefy barażowej nie był dziełem przypadku.

Niestety podczas spotkania do poziomu gry nie potrafili w żaden sposób dostosować się kibice gospodarzy. W chamski, niecenzuralny sposób obrażali nasz zespół. O dziwo gospodarze w żaden sposób nawet nie interweniowali, by „niedoszli kibice” wśród których średnia wieku to około czternaście, piętnaście lat zaprzestali wulgaryzmów. Dziwi mnie również odniesienie się do całej sytuacji sędziego – Przemysława Malinowskiego, który po zakończeniu gry nie chciał zamieścić w protokole meczów żadnych uwag dotyczących skandalicznego zachowania kibiców gospodarzy. A najśmieszniejsze i najbardziej perfidne jego tłumaczenie było, że on niczego nie słyszał… Mam nadzieję że następnym razem takie zachowania będą piętnowane, zaś my grając w wyższej klasie rozgrywkowej nie doświadczymy już „małomiasteczkowego folkloru”. AW

Partyzant Leszno – K.S. Delta Warszawa (0:1) 0:2

Skład: Wcisłek A. – Łokaj M., Tamowski P., Szczurzyński P. – Vijande M., Jastrzębski B., Tkaczuk M. – Sykulski M. – Rębisz G.

Wchodzący: Karłowski A., Krasucki E., Marel J., Michalik J., Nierodzik B., Rybak E.

Bramki: ’24 Sykulski M. – Tkaczuk M., ’57 Tkaczuk M.

W minioną niedziele miałem okazje oglądać w akcji rocznik 2000. Nasz zespół grał mecz barażowy z Partyzantem Leszno. W bramce cały mecz rozegrał Antek Wcisłek. Choć nie wiele razy przeciwnik zagrażał naszej bramce to zdołał strzelić jednego gola. Była to sytuacja sam na sam gdzie Antek nie miał większych szans. W całym meczu pamiętam jeszcze sytuacje, z której nasz bramkarz wyszedł obronna ręką. Miało to miejsce w drugiej połowie. Przeciwnik po krótkim rozegraniu rzutu wolnego oddał silny strzał ale Antek był dobrze ustawiony i zdołał odbić piłkę. Podczas 60 minut gry nasz numer jeden wykonał 6 chwytów, 16 razy wprowadzał piłkę od własnej bramki oraz obronił 1 strzał. Mimo, że Antek nie miał wielu szans do pokazania swoich umiejętności to należy ocenić poprawnie jego występ. W momentach zagrożenia pod własną bramką zachowywał się skutecznie co trzeba pochwalić. Był to pierwszy mecz barażowy i nasi chłopcy wywalczyli jedno-bramkową zaliczkę przed meczem wyjazdowym. Myślę, że kolejny mecz będzie interesujący i wszystko w nogach i rękach podopiecznych trenera Wożniaka. MB