Zakończyliśmy grudniowe testy motoryczne. Teraz trenerzy opracują wyniki, mamy kolejną porcję danych porównawczych. Dzięki temu jesteśmy w stanie optymalizować obciążenia treningowe oraz znamy możliwości poszczególnych zawodników. 

Kolejny już rok kończymy rozdaniem naszej specjalnej nagrody - „Widełki". Napoleon mówił, że każdy żołnierz nosi w plecaku buławę Marszałkowską. Nasze diabełki zatem muszą nosić widełki. W każdym roku jeden z zawodników z każdej drużyny grającej w rozgrywkach ligowych otrzymuje nasze „Widełki”. Ma to być wyróżnienie, zachęta do jeszcze lepszej pracy i pokazanie innym, kogo powinni naśladować. Aby otrzymać nagrodę należy nie tylko być perspektywicznym młodym piłkarzem, trzeba mieć osobowość, charakter i być dobrym człowiekiem. W dniu dzisiejszym nagrodę za 2015 rok od władz klubu otrzymali: 

Kamil Mata (rocznik 2002, zawodnik 2002)
Jan Konopczak (rocznik 2003, zawodnik 2002)

W dniu wczorajszym odbyła się ostatnia w tym roku Dzielnicowa Komisja Dialogu Społecznego na Ochocie. W toku obrad omówiliśmy konkursy dotacyjne dzielnicy na rok 2016. Następnie dyskutowaliśmy o zakresie przewidywanych konsultacji społecznych dla terenów Ochoty. Szczególnie dużo emocji budzi sprawa III Ogrodu Jordanowskiego. Tu zainteresowane rozwojem sytuacji są głównie organizacje sportowe. Według władz, idziemy w dobrym kierunku, czekamy na dalsze informacje. DKDS omówił jeszcze sprawę współpracy organizacji z placówkami edukacyjnymi. Widzimy tu możliwość efektywniejszej współpracy zważywszy, że niedługo wejdą w życie nowe przepisy w zakresie udostępniania obiektów szkolnych naszym stowarzyszeniom. Następne spotkanie w styczniu.

Andrzej Trzeciakowski
Prezes Zarządu K.S. Delta Warszawa
Członek Warszawskiej Rady Pożytku Publicznego 

Kilka miesięcy temu udało nam się uaktualnić historię naszego klubu. Zbierając materiały, rozmawiając z ludźmi, doszliśmy tak daleko, że aż sami byliśmy zdumieni. Pojawiło się dużo nowych dat i nazwisk. Pojawiły się różne informacje okraszające te daty i nadające nazwiskom inny wymiar. Dzisiaj serdecznie zapraszamy do lektury tych nostalgicznych, lecz jednocześnie bardzo barwnych opowieści. Wszystkie zamieszczane historie znajdą się i w zakładce „Historia”, gdzie będzie można zawsze do nich wrócić. Życzymy miłej lektury. KT

Na bezrybiu i rak ryba - W latach 50’ ubiegłego wieku, sport w Warszawie był organizowany oddolnie. Jednym z miejsc, w którym lokalna społeczność rozpoczynała sportowe dzieje był oczywiście nasz teren przy ulicy Jeziornej. Nie było to jednak proste, trudna sytuacja ekonomiczna odbudowującej się po wojnie Warszawy powodowała, że nikt nie mógł marzyć o metalowych bramkach, czy profesjonalnie przygotowanym boisku. Młodzi piłkarze z Sadyby bez problemu przezwyciężali jednak wszystkie przeszkody. Do początków lat 60’ bramki wykonywane były własnym sumptem z drewna. Efekty często były komiczne, gdyż drewno w kontakcie z naturą nie chciało utrzymywać pożądanych kształtów. Wygięta w łuk poprzeczka, czy trzeszczące słupki nie przeszkadzały jednak nikomu w rozgrywaniu najlepszych spotkań. Na załączonym zdjęciu, widać taką samodzielnie wykonaną, drewnianą bramkę, której poprzeczka ma najlepsze chwile dawno za sobą (na fotografii nasz nestor Pan Kazimierz Wijata). Kolejna bardzo ważna sprawa to oczywiście oznaczenie placu, na którym odbywać się miał mecz. Nikt wtedy nie myślał o dzisiaj stosowanych farbach, czy kredzie. Gdzieś od drugiej połowy lat 50’ w użyciu było wapno. Najbardziej ciekawa jest jednak historia jak to było wcześniej. Najpierw próbowano wyznaczać boisko poprzez kreślenie linii patykiem. Niestety ta metoda była zawodna, gdyż biegający zawodnicy szybko zacierali mozolnie wyznaczone pola, w związku z czym, już po chwili nikt nie wiedział gdzie dokładnie boisko się kończy. Nasi starsi koledzy byli jednak zdeterminowani, nie było przeciwności której by nie pokonali. Jak? Bardzo prosto! Przed meczem zawodnicy spotykali się na boisku, tak jak wcześniej wytyczano linię patykiem. Jednak tu następowała myśl racjonalizatorska. W miejscu linii, wykopywane były niezbyt głębokie rynny. Następnie znad Jeziorka Czerniakowskiego przynoszony był piasek i wsypywany w miejsce usuniętego gruntu. Piasek z plaży, jaśniejszy niż ziemia na boisku, odznaczał się, dzięki czemu tak wytyczone linie doskonale wyznaczały zakres pola gry. Jak widać nic, nigdy nie jest w stanie uniemożliwić nam możliwości realizacji marzeń. Wystarczy tylko dobry pomysł i chwila pracy, a nawet rzeczy niemożliwe, stają się możliwe.

Sport to rywalizacja, której wynikiem ma być wyższe miejsce w stawce, poprawienie osiąganych wyników, podniesienie swoich możliwości. Jeżeli ktoś jest pierwszy to musi być i ktoś kto jest ostatni. Ta zasada jest wpisana w sport tak dzieci jak i dorosłych. W piłce nożnej jest podobnie stąd podziały na ligi. Jak powiedział trener Andrzej Strejlau – „Piłka nożna jest taka sama na poziomie reprezentacji, jak i 6 ligi. Różnica jest tylko taka, że w reprezentacji gra się dużo szybciej.”. Z naszymi chłopcami jest podobnie, każdy z nich gra, jednak jedni robią to wolniej i mniej dokładnie, drudzy zaś szybciej i bardziej dokładnie. Na podstawie tego nasi trenerzy przyporządkowują chłopców do poszczególnych drużyn treningowych i ligowych. Bycie w „żółtych” nie jest karą, czy odrzuceniem. Jest to po prostu zwykła ocena dzisiejszej możliwości danego zawodnika. Nie oznacza to oczywiście, że musi być tak zawsze. Wytrwały trening, słuchanie rad trenerów powodują rozwój. Zdarza się jednak i tak, że z uwagi na predyspozycje dla niektórych chłopców sport może mieć tylko wymiar amatorski i trzeba się z tym pogodzić, a trenowanie traktować jako fantastyczną zabawę. Zabawę, która uczy i rozwija, buduje samodzielność oraz odpowiedzialność za siebie i grupę. Zabawę, która uczy tego, że w życiu też się przegrywa i nie zawsze jest się najlepszym. Odwracając kolejność bycie w „czerwonych” nie oznacza, że się jest tam na zawsze, że można spocząć na laurach. Na koniec warto podkreślić, że jedną z istot naszego szkolenia czyli nauki jest wytłumaczenie chłopcom tego o czym piszę. Jest to obowiązek nasz osób szkolących i oczywiście rodziców, którzy muszą czasem również chłodno spojrzeć na swoje pociechy. AT  

W dniu wczorajszym specjalną klubową nagrodę „Zawsze razem” odebrał z rąk poprzednich laureatów Pana Kazimierza Wijaty nestora naszego klubu i Pana Jerzego Sawickiego Dyrektora OSiR Włochy nasz Dyrektor Sportowy Pan Sebastian Gmurek. Przez ostatnie 10 lat od rana do nocy, od poniedziałku do niedzieli dba on o rozwój sportowy naszych chłopców i nadzoruje ich proces szkolenia. Jak ważna to jest osoba w klubie nikomu nie trzeba mówić. Gratuluje w imieniu władz klubu i mam nadzieję na kolejną dziesiątkę na ul. Jeziornej.

Andrzej Trzeciakowski
Prezes Zarządu K.S. Delta Warszawa

Kolejny już rok kończymy rozdaniem naszej specjalnej nagrody - „Widełki". Napoleon mówił, że każdy żołnierz nosi w plecaku buławę Marszałkowską. Nasze diabełki zatem muszą nosić widełki. W każdym roku jeden z zawodników z każdej drużyny grającej w rozgrywkach ligowych otrzymuje nasze „Widełki”. Ma to być wyróżnienie, zachęta do jeszcze lepszej pracy i pokazanie innym, kogo powinni naśladować. Aby otrzymać nagrodę należy nie tylko być perspektywicznym młodym piłkarzem, trzeba mieć osobowość, charakter i być dobrym człowiekiem. W dniu dzisiejszym nagrodę za 2015 rok od władz klubu otrzymał: 

Kuba Kucharski (rocznik 2004, zawodnik 2004 czerwoni)

Zakończyliśmy dzisiaj Halowe Mistrzostwa Warszawy 2015 wspaniałym Turniejem FInałowym. To już dziesiąty raz ta olbrzymia impreza dla chłopców jest organizowana przez nasz klub i OSiR Włochy z Panem Dyrektorem Jerzym Sawickim na czele. Ten rok to kolejny wielki sukces sportowy i organizacyjny. Trzy turnieje kwalifikacyjne, dwa półfinałowe i finał to udział 74 zespołów z Warszawy i terenu całej Polski. Jesteśmy szczęśliwi, że w tym roku to nasz klub zdobywa to wspaniałe trofeum. Dziękujemy Pani Hannie Gronkiewicz-Waltz Prezydent m. st. Warszawy za patronat nad Mistrzostwami oraz Panu Januszowi Samelowi Dyrektorowi Biura Sportu m. st. Warszawy za docenienie finałów swoją obecnością. Szczegóły jak zawsze dostępne są w zakładce imprezy.

Kolejny już rok kończymy rozdaniem naszej specjalnej nagrody - „Widełki". Napoleon mówił, że każdy żołnierz nosi w plecaku buławę Marszałkowską. Nasze diabełki zatem muszą nosić widełki. W każdym roku jeden z zawodników z każdej drużyny grającej w rozgrywkach ligowych otrzymuje nasze „Widełki”. Ma to być wyróżnienie, zachęta do jeszcze lepszej pracy i pokazanie innym, kogo powinni naśladować. Aby otrzymać nagrodę należy nie tylko być perspektywicznym młodym piłkarzem, trzeba mieć osobowość, charakter i być dobrym człowiekiem. W dniu dzisiejszym nagrodę za 2015 rok od władz klubu otrzymali (wyjątkowo dwóch zawodników): 

Antoni Banaszek (rocznik 2006, zawodnik 2006 czerwoni)
Kacper Kasprzykowski (rocznik 2006, zawodnik 2006 czerwoni)

Kolejny już rok kończymy rozdaniem naszej specjalnej nagrody - „Widełki". Napoleon mówił, że każdy żołnierz nosi w plecaku buławę Marszałkowską. Nasze diabełki zatem muszą nosić widełki. W każdym roku jeden z zawodników z każdej drużyny grającej w rozgrywkach ligowych otrzymuje nasze „Widełki”. Ma to być wyróżnienie, zachęta do jeszcze lepszej pracy i pokazanie innym, kogo powinni naśladować. Aby otrzymać nagrodę należy nie tylko być perspektywicznym młodym piłkarzem, trzeba mieć osobowość, charakter i być dobrym człowiekiem. W dniu dzisiejszym nagrodę za 2015 rok od władz klubu otrzymał: 

Antoni Czwartosz (rocznik 2007, zawodnik 2006 czerwoni)